زلزله و ما

زلزله در ایران امر عجیبی نیست و ایران جز کشورهایی است که هرچند سال یک بار زلزله های بالای ۶ ریشتر را تجربه می کند . آخرین زلزله مهیب زلزله کرمانشاه است و مردمی که با ابراز همدردی سعی بر برگشتن زندگی دارند .

اما در این بین بهتر است یک قدم از زلزله فاصله بگیریم و بیاییم به دنیایی که در آن چه کاری به غیر از کمک مالی و غیرمالی از دستمان برمی آید بپردازیم.

فوروارد کردن پیام ها و جمع کردن کمک های نقدی و غیرنقدی یک بخش قضیه است اما به نظرتان بهتر نیست هر اتفاقی که برای خود یا دیگران می افتد از آن درس ها و تدابیری هم برای خودمان برداشت کنیم؟

به نظرتان خودمان را فراموش نکرده ایم؟

خب برسیم به اینجا که کمک کردیم و بحث زلزله کرمانشاه به پایان رسید اما آیا بهتر نیست به خودمان هم کمک کنیم؟

خطراتی مثل زلزله و طوفان و... اینها در سطح کلان هستند ولی در سطح خرد هر لحظه ممکن است برای ما هم اتفاقاتی ناگوار بیفتد و آن وقت این همه کمک مردمی نیست و ما خودمان هستیم و مهارت هایی که برای مدیریت بحران و حل مساله هایمان داریم. مهارت هایی مثل حل مساله ، تفکر سنجش گرانه ، مواجه با سختی ، غم ، همدلی ، همدردی ، و....

از زلزله بم و زرند کرمان حداقل ده سال میگذرد اما آیا چیزی برای خودمان برداشت کردیم که الان مورد استفاده قرار بدیم؟

بهتر است الان به شناسایی مواردی به غیر از آسیب های مالی و بی خانمانی بپردازیم. آدم های زیادی الان در کنار ما و در شهر ما هستند که از شدت ناراحتی برای هموطنانشان ، خودشان بیمار شدند حتی ممکن است خود ما در مواردی نتوانیم خود را کنترل کنیم.

به نظرم بهتر است به ابعاد دیگری غیر از زلزله بپردازیم و مهارت های همدلی ، دوستی ، مدیریت بحران ، حل مساله ،مواجه با مشکلات و ترس و ... یاد بگیریم و یاد بدهیم.

.

خود را مسئول یادگیری این مهارت ها بدانیم.

شادی های کاذب...